BUR I KOLLEKTIV: Ayleen bur saman med den eine broren sin, Kim Aleksander Hagen, i tillegg til Helena Dale.
BUR I KOLLEKTIV: Ayleen bur saman med den eine broren sin, Kim Aleksander Hagen, i tillegg til Helena Dale.

Med nye mål i sikte

Ayleen Hagen er i troppen til Os Turn sitt handballag i 2. divisjon. Ho meiner sjølvtillit er noko av det viktigaste for å utvikla seg på banen.
Publisert 07.10.2017 kl. 13.00.

– Eg spelar midtback, så det er på ein måte eg som styrer spelet.

Ayleen (17) frå Lunde på Tysnes sit på ein benk ved Torgallmenningen i Bergen, og smiler litt forsiktig. Det brune håret heng nedover høgre skulder, og når ho til hoftene.

Ho er nett ferdig med skuledagen på Stend vidaregåande skule, der ho går på toppidrettslinja. I kveld skal ho, som så mange andre kveldar denne veka, på handballtrening på Os Turn sitt 2. divisjonslag.

– I tillegg til 2. divisjonslaget spelar eg også for 4. divisjonslaget og jenter18. Dei to sistnemde trenar saman, forklarar Ayleen, som bur i kollektiv på Danmarksplass.


Byrja på gutelaget

Vegen til dit ho er i dag, byrja då 17-åringen gjekk på Lunde barneskule, som no er nedlagt. Ho trena på eit gutelag, der læraren hennar var trenar. Då ho gjekk i 6. klasse ved Tysnes skule, byrja ho å spela handball med jentene i klassen.

– Malene Tysnes og eg var mest interesserte. Me pusha kvarandre, minnest ho.

Etterkvart fekk dei to vera med å spela cupkampar for allianselaget til Os og Nore Neset. Dei trena og spela med laget to gongar i veka. Året etter bestemte dei seg for å melda overgang frå handballaget på Tysnes til handballaget på Os.


Hengde etter

– Korleis var handballmiljøet på Os, samanlikna med å spela på Tysnes?

– Eg koste meg på Tysnes, og det var kjekt å vera ilag med barndomsvener. Problemet var at eg følte eg ikkje hengde med i utviklinga som handballspelar, samanlikna med jenter på same alder som spelte på større lag.

Då ho kom til Os, merka ho at treninga var annleis enn treninga heime.

– Det er forståeleg at det er sånn. Dei er færre spelarar på Tysnes, og ein kan ikkje velja mellom så mange jenter som ein kan på Os, seier ho.

Å spela på laget på andre sida av Bjørnefjorden blei ein stor opptur, men overgangen var også utfordrande. Frå vera ein nøkkelspelar på Tysnes, blei Ayleen liggjande meir bakpå på det nye laget.

– Eg heldt meg sjølv igjen, sidan det var så mange flinke på Os. Til dømes skaut eg mykje sjeldnare på mål enn tidlegare, forklarar ho.


Må ha trua på seg sjølv

– Det er dette eg verkeleg vil.

Dei brune augo til Ayleen gnistrar i bergenssola, og ho sit rett i ryggen når ho snakkar om hennar store lidenskap.

– Idrett er ein plass ein høyrer til, og ei glede i kvardagen. Eg har alltid likt lag-idrett. Eg er eit konkurranse- menneske, og ynskjer å bli betre og betre, seier ho.

Eit av måla hennar framover er å utvikla seg mentalt. Ho jobbar med å ha meir trua på seg sjølv, og få meir sjølvtillit.

– Sjølvtillit er noko av det viktigaste for å nå draumen om å ein dag å bli toppspelar, seier ho.

– Har du eit handball- førebilete?

– Nora Mørk er vel mitt største idol, men alle på landslaget er førebilete.


Spelte fotball

At 17-åringen ikkje har tid til sjå mykje anna enn handball for tida, seier seg vel sjølv. Alt i alt, om Ayleen reknar med treninga på idrettslinja, blir det ti treningar på kvardagane, og kampar nesten kvar veke.

For ikkje å gløyma tida som går med fordi ho må reisa frå Bergen til Os, når ho skal på trening.

– Elles går det i å vaska klede og laga mat, og vera sosial med vener i helgane. Men me har det også sosialt på treninga, seier ho.

– I helgene prøver eg å få til å reisa heim til Tysnes, men dersom det er kamp i byen, blir eg som regel der, seier Ayleen.

Før spelte ho også fotball, men tida strekte ikkje til då ho ville satsa meir på handball, så ho måtte slutta.

– Eg var flink i fotball, og hadde gode høve til å utvikla meg. Eg fekk mellom anna tilbod om å spela på Stord, men eg likte handball betre, forklarar ho.


Ein dag om gongen

Avslutta arbeidsdag nærmar seg, og bergensarane hastar målbevisst forbi Torgallmenningen. Kanskje skal dei heim, kanskje skal dei på trening, eller er på veg for å rekkja det siste møtet for dagen.

Om nokre år er Ayleen, som har lyst å utdanna seg til å bli politi, kanskje ein av dei.

– Eg har alltid likt fysisk aktivitet, og treng action. Eg har ikkje lyst å sitja på eit kontor, seier ho.Samstudes er ho klar på at framtida ikkje er på Tysnes, sjølv om ho gjerne kunne tenkja seg å ha hytte på øya.– Kor eg blir plassert etter politihøgskulen, og kven eg eventuelt blir saman med, er med på å avgjera kor eg endar opp, seier ho.

Om det blir slik ho ynskjer seg, gjenstår å sjå, men førebels har 17-åringen klart å oppnå det ho vil.

– Men eg må ha det mentale med meg når eg satsar, seier ho.

– Så eg tek ein dag om gongen.


– Ingen annan veg enn trening

Trenarane til Ayleen Hagen er samde om at ein må yta for å nå langt.

– Dei som er med i troppen må vilja noko, seier Trond Førde Eriksen.

Saman med Gitte Torp trenar han Os Turn sitt 2. divisjonslag i handball.

– Fram til dei er 16-17 år kan dei leva av talentet sitt, men så krev det innsats for å vera på eit så høgt nivå, seier han.

– Men posisjonen på banen avgjer også kven som får bli med, forklarar Torp.


Posisjonen avgjer også

I fjor var dei 12 jenter på laget, i år er dei 18 jenter. Laget trenar tre økter på to timer, i tillegg til eigentrening utanom.

– Hadde det vore opp til oss, hadde me trent endå meir, seier Eriksen.

– Det er kniving om plassane på laget, men me har eit lag i 4. divisjon også, og der får alle spela, seier Torp.


– Knving om plassane

Ayleen Hagen oppfordrar alle til å byrja på handball.

– Det er ein veldig godt organisert idrett, og det er god kontakt mellom trenarar og spelarar. Å få eit avbrekk i kvardagen er godt, og det er kjekt å driva med noko ein likar, seier ho.


SAMLING: Trenar Trond Førde Eriksen snakkar om kva handballspelarane skal gjera på treninga.
SAMLING: Trenar Trond Førde Eriksen snakkar om kva handballspelarane skal gjera på treninga.
MANGE TALENT: Ayleen spelte også fotball då ho var yngre, men måtte slutta fordi ho ville statsa på handball.
MANGE TALENT: Ayleen spelte også fotball då ho var yngre, men måtte slutta fordi ho ville statsa på handball.
VARMAR OPP: Ayleen er på trening på Os med dei ulike laga ho spelar på, alle dagar utanom fredag.
VARMAR OPP: Ayleen er på trening på Os med dei ulike laga ho spelar på, alle dagar utanom fredag.

Siste saker Gå til framsida

Debatt: Miljødiplomet til Hordaland fylkeskommune og Skyss må ned frå veggen no

I seinare tid har det vore diskutert opp og ned om ferjer til og frå Tysnes. Møte har vore organiserte og haldne, folk har fortvila forsøkt på å få svar på spørsmåla sine rundt dette temaet, men Hordaland fylkeskommune og Skyss er tause. Dei vil ikkje plagast med slikt frå distrikta.Her er det politikarane i fylkeskommunen som fylgjer opp initiativa frå sentralt hald, og har tildelt...

To løp på ei veke

Løpssesongen har starta igjen, og Pernilla Eugenie Epland er allereie godt i gang.Onsdag sprang ho 1500-meter under Trond Mohn Games i Fana. Der enda ho opp på ein sjetteplass, med tida 4.26.87.– Eg visste at desse som kom utanlandsfrå hadde ganske gode tider å visa til. Det var ikkje noko poeng for oss norske å henga oss på, seier Epland.Dermed blei løpet todelt frå...

Dugnad i Peralio

– Me skal ha dugnad no i helga, både for tufteparken og resten av friluftsområdet ned mot badeplassen som me held på å opparbeida, seier Vegard Aslaksen i båtlaget Njord/Tysnes.«Tysnes» har tidlegare skrive om arbeidet med å få på plass ein tuftepark og ein badeplass i området. Om dugnaden på laurdag er ein suksess, kjem båtlaget nokre steg nærmare realisering av...