ARBEIDDE FOR MISJONEN: Kvinneforeininga for Ytre Sjømannsmisjon i Tysnesbygdo. Bak: N.N, Helene Halvorsen (Gjerstadneset), fru sokneprest Zachariassen, Anna Taranger (jordmor, b. Gjerstad), og Ragnhild Tysnes. Nede: Larsine Waage, Hilda Epland, Kristine Myhre og Ingeborg Gjelland, samt to småjenter. Fotografert av Helga Gjerstad ein gong før krigen. (Lokalhistorisk arkiv i Tysnes.)
ARBEIDDE FOR MISJONEN: Kvinneforeininga for Ytre Sjømannsmisjon i Tysnesbygdo. Bak: N.N, Helene Halvorsen (Gjerstadneset), fru sokneprest Zachariassen, Anna Taranger (jordmor, b. Gjerstad), og Ragnhild Tysnes. Nede: Larsine Waage, Hilda Epland, Kristine Myhre og Ingeborg Gjelland, samt to småjenter. Fotografert av Helga Gjerstad ein gong før krigen. (Lokalhistorisk arkiv i Tysnes.)

Misjonsarbeid til «Sokkar til Afrika»

På 1800-talet vaks det fram ein heil «skog» av misjonsforeingar land og strand rundt, også på Tysnes.
Publisert 31.12.2017 kl. 12.00.

Frå 1860 vaks den kristelege lekmannsrørsla fram – det var ikkje lenger slik at presten og klokkaren var åleine om det kyrkjelege arbeidet, no vart det opna for at også lekfolk, både menn og kvinner, kunne ta del i ikkje minst misjonsarbeid. Dermed vaks det fram ein heil «skog» av misjonsforeingar land og strand rundt, også på Tysnes.

Alt i 1840 vart Tysnæske Missionsforening danna på eit møte i prestegarden. På den tida var det (eg hadde mest sagt sjølvsagt) berre menn som kunne vera medlemmar, og arbeidet galdt den såkalla ytremisjonen – det vil i praksis seia heidningar i fjerne land. To år seinare reiste representantar for foreininga til Stavanger for å ta del i opprettinga av Det Norske Misjonsselskap. «Tysnæske Missionsforening» var elles ikkje for kven som helst dei tretti åra foreininga eksisterte. Soknepresten var formann, kasserar var lensmann Utne på Gjerstad.

Men etter kvart vaks det fram fleire misjonsforeiningar med eit meir folkeleg preg. Ikkje minst tok kvinnene aktivt del i arbeidet. Ei av desse foreiningane var Kvinneforeininga for Ytre Sjømannsmisjon i Tysnesbygda. Det er truleg knapt nok tal på alle dei møte heime hos kvarandre, basarar, loddsal og andaktar som har vorte haldne kringom på bedehusa i regi av desse misjonsforeingane, som uavkorta sende sine bidrag til det omfattande arbeidet på misjonsmarka, anten det var i Afrika eller Det fjerne Austen. Og pengane vart gjerne samla inn for gevinster dei hadde laga sjølve – «sokkar til Afrika» er i dag eit kjend uttrykk.

Særleg var den tradisjonelle basaren trettande dag jul eit årleg høgdepunkt. Men i den eldste tida vart arbeida og gåvene auksjonerte bort, fortel Ernst Berge Drange i gards- og ættesoga. Det var ikkje allltid dei store summane som kom inn. I 1905 fekk dei såleis inn 60 kroner.

I 1890-åra vart det danna ein «pigeforening», og i 1902 kom den første misjonsbarneforeininga, som fekk namnet «Tusenfryd» og var berre for jenter. Namnet følgde også den barneforeininga som var aktiv då dette biletet vart teke.

Ikkje desto mindre gjekk det ganske trått med det kristelege livet i Tysnesbygda, i motsetnad til dei andre bygdene. Men på 1930-talet kom det fleire vekkingar som skapte nytt liv i veneflokken. I 1930 eller året før var det ein emissær som reiste for Den indre sjømannsmisjon som verkeleg gjorde medlemmane oppglødde for arbeidet. Såleis vart det i 1936 organisert eit stort ungdomsstemne i Våge, det første i organisasjonen si historie. Her vart var Sina Waage «i Krokjen» eit midtpunkt. Ho fekk i gong musikklag, og samla på den måten mange ungdommar. Men då sokneprest Aarvold stifta Tysnes kristelige ungdomsforening i 1940, vart det slutt på sjømannsmisjonsforeininga. Ungdomsforeininga endra sidan namn til Tysnes Bedehuslag som arbeidde for å få opp bedehus i bygda. Først i 1970 stod bedehuset ferdig, på Grovarhaugen like ved kyrkja.

Her budde også Helga Gjerstad, som kunne fortent si eiga historie, men det får vera til ein annan gong.


Siste saker Gå til framsida

Lensmannen dansa på sjukeheimen

Songgruppa «Fjordablæst» underheldt på sjukeheimen laurdag ettermiddag, og det var svært populært både blant dei som bur der og besøkjande.