– Ein må aldri slutta å leika, for då blir ein gammal

Wenche Elsebeth Strømme (72) er ikkje berre herre i eiget hus, ho er herre på eigen holme.
Publisert 11.08.2018 kl. 06.00.

– Eg har vore på Tysnes kvar sommar sidan eg blei fødd, seier Wenche Elsebeth Strømme (72) til «Tysnes».

Ho fortel at dei første 18 åra ho besøkte Tysnes budde ho på landstedet til besteforeldra, eit steinkast unna hotellet i Godøysund.

– Visste du at hotellet her har vore handelstad sidan 1600-talet? spør den tidlegare barnehagelæraren, som nok kan seiast å ha greitt med kunnskap om lokalhistoria.

Då bestefar hennar gjekk bort blei landstedet selt. Erleholmen fekk dei behalda.


Røter langt tilbake

Til liks med hotellet, har Erleholmen lange historiske røter:

– Dette vakre naustet blei bygd i 1890. Det er noko av det einaste som er igjen frå Musgrave si tid, avslører Wenche.

Lord John Musgrave, som ei tid eigde både Erleholmen og naboen Solstråleøya, sørgja for at det blei konstruert vegar rundt om på Erleholmen – akkurat som han gjorde med Solstråleøya.

Derfor er det lett å koma seg rundt om på dei små øyene.


Friluftsmenneske på sin hals

– Eg er ekstremt opptatt av friluftsliv, seier Wenche, med ein entusiasme som smittar.

Til vanleg er ho på Erleholmen i tida mellom påsken og oktober, med unnatak av når ho er ute på reis.

Ho fortel at ho tilbringer størsteparten av dagane sine utandørs, og at ho har ete frukost utandørs sidan påsketider.

Som om det ikkje var nok, kom ho akkurat tilbake frå ein tur til Grønland, der ho blant anna padla ved Eirik Raudes Land.

– Me padla fire mil den eine dagen, så det var ikkje akkurat ein søndagstur. Og så var det mykje isflak i vatnet, smiler den spreke pensjonisten.

Vidare i august ventar blant anna ein tur til Jotunheimen.

– Eg trur nok eg har makk i baken. Eg må alltid gjera noko, ler Wenche, som i si tid var med på starta barnas turlag.

Ho tar journalisten med bort til det tidlegare nemnte naustet frå 1890, for å visa fram ein kjær eigedel:

– Dette er mitt mest elskede fartøy, min kajakk! seier Wenche entusiastisk.

Og det er ikkje så reint sjeldan at ho stikk av på kajakkturar. Faktisk er den eine køya i hytta hennar full av reisesaker som ligg klare, i tilfelle ho skulle bli bitt av reisebasillen.

Ein gong tok ho med seg kajakken på bilen, og køyrde nordover for å padla. Då padla ho både ved Florø og Solund i nabofylket, og enda til sist opp som turist i Lofoten.

Det er med andre ord lett å skjøna at ho sjølv meiner ho ikkje har ro i kroppen.

Men kva er det som gjer at ho har så mykje energi, i ein alder av 72?

– Ein må aldri slutta å leika, for då blir ein gammal, meiner Wenche.


Rundtur på øya

Journalisten får tilbod om ei omvising på øya, og kan sjølvsagt ikkje takka nei.

Wenche er tydeleg i sitt rette element, og går med lette steg oppover mot området rundt hytta som blei bygd i 1966.

Ho fortel om hyppige besøk frå vennar og familie, om drivhus og hagestell, og om at ho er i ferd med å skifta kledning på det gamle naustet.

– I fjor sa eg til meg sjølv at eg ikkje måtte laga noko nytt i hagen, så eg lagde like greitt ein ny åker, spøker Wenche.

72-åringen må kunna seiast å ha over gjennomsnittet grøne fingrar. I hagen finn ein nemleg alt frå blomar til grønsaker og salat, og eit drivhus med tomatar, chilipepar og mykje anna.

Wenche peiker på ei lyserosa rose midt i hagen.

– Det er ei rose frå hagen til mor mi i byen, seier Wenche, og legg til at det er artig at den framleis er der.


«Erleholmen fauna»

Med ein sterk lidenskap for friluftsliv, er det ikkje rart at Wenche har falle så kraftig for Erleholmen.

Det er noko spesielt med den vesle øya, og den flotte naturen der. Dei einaste lydane ein høyrer er sjøen, fuglane som kvitrar og biene som summar på veg frå blom til blom.

– Eg driv eit firma som heiter Erleholmen fauna, fortel Wenche.

– Heilt frå 1984 har eg hatt skjærgårdsleir her, for barna i barnehagen der eg jobba. Då har dei kome hit om morgonen, så har me sett ut garn, og laga mat av fisken me får, forklarer ho.

Deretter har det balla på seg, og fleire barnehagar har blitt interesserte.

– I år har eg hatt seks skjærgårdsleirar.

Og sesongen er ikkje over. Om to veker kjem ti barnehagebarn frå rundt om i Europa. Dei kjem gjennom Erasmus-prosjektet, og skal bu på Erleholmen under opphaldet. I tillegg kjem fire norske barn.

I tillegg skal ho i løpet av hausten arrangera ein sopp- og fisketur:

– Då kjem det barn som er mellom åtte og tolv år gamle. Me skal blant anna reisa rundt på øyene her og plukka sopp, fortel ho, og legg til at barn frå Tysnes er meir enn velkomne til å melda seg på.

– Det er utruleg lærerikt og givande å jobba med barn. Dei har liksom ikkje utvikla eit filter for kva dei seier endå, seier Wenche, som har 38 år med erfaring frå barnehagearbeid bak seg.

Ho avsluttar med ei oppfordring til kommunen, i høve Erleholmen fauna:

– Eg ønskjer gjerne eit samarbeid med Tysnes kommune, seier ho.


BÅTTUR: Wenche Elsebeth Strømme skyssa journalisten frå Godøysund til Erleholmen. (Foto: Vetle Mikkelsen)
BÅTTUR: Wenche Elsebeth Strømme skyssa journalisten frå Godøysund til Erleholmen. (Foto: Vetle Mikkelsen)

Siste saker Gå til framsida

– Det finst ikkje liknande

Forfattar og lokalhistoriker Knut Rage reiser kvart år frå Tysnes til Hatlestrand for å få med seg Mytologifestivalen. I år skulle ikkje vera eit unntak.

Vel blåst på Tysnessåto

Søndag var det friluftsgudsteneste på Tysnessåta i skiftande seinsommarvêr. Initiativtakar til denne gudstenesta var tysnesingen Arne Nesse. Døveprest Inge Sørheim hadde ansvar for gudstenesta, og dei hadde med eigen tolk. Det bles friskt på toppen, så den vesle kyrkjelyden søkte ly litt nedom toppen. Der vart det preike, bøn og salmesong med eit fantastisk skue over...

Lesarbrev: Innfør gratis skulemat

Eit gratis skulemåltid kvar dag til alle elevar i den norske skulen kan vera blant dei viktigaste tiltaka for folkehelse og sosial utjamning. Vil politikarane jobba for å innføra skulematordning i vår kommune?Det er få stader sosiale skilnader kjem tydelegare til syne enn blant matpakkane til elevar i den norske skulen. Diverre er det slik at langt ifrå alle born får med seg god og sunn...