HYTTA ER HEIME: Ingun Fjeldstad og sonen Martin (13) har alltid likt seg på hytta i Kattaneset. No kan dei nyta utsikta mot Tysnessåto kvar dag. (Begge foto: Camilla Korsnes)
HYTTA ER HEIME: Ingun Fjeldstad og sonen Martin (13) har alltid likt seg på hytta i Kattaneset. No kan dei nyta utsikta mot Tysnessåto kvar dag. (Begge foto: Camilla Korsnes)

Overtalde mamma til å bli tysnesing på heiltid

For Martin Fjeldstad (13) og mora Ingun har fritidsbustaden blitt til ein heiltidsbustad.
Publisert 09.10.2018 kl. 18.00.

– Stig på, seier Martin Fjeldstad (13).

Ungdomsskuleeleven sine velkomstord er noko av det første som møter journalisten og fotografen, som har tatt turen til Fjeldstad si hytte i Kattaneset, for å prata med tilflyttarane.

– Kvifor flytta de til Tysnes?

– No treng eg litt hjelp her, seier Martin spøkefullt til mora.

– Martin har vel alltid hatt lyst til å bu her, sidan Tysnes er «verdas beste plass», ler Ingun.

Derfor flytta dei til Tysnes frå Tromøy utanfor Arendal. Men heilt framande var dei ikkje for øya:

Dei har nemleg ein god del slekt her. Søstera Anne Merete Fjeldstad er ein markert person i lokalmiljøet, og dei to søstrene har òg 29 søskenbarn på øya. Martin har tre.


Blanke ark

– Det gjekk eigentleg ganske mykje betre enn eg hadde trudd. Eg har fått nokre nye vennar i klassen, smiler Martin, og legg til at han trivst godt så langt.

Før skulestart kjente han ingen i klassen.

– Ja, han har blitt godt tatt imot. Lærarane har òg vore veldig på tilbodssida og karakterane har gått opp, legg Ingun til.

Ho trur det har litt med små forhold å gjera, og at lærarane har meir tid til å gi oppfølging til kvar enkelt elev.

Men det er ikkje berre skule sonen fyller dagane sine med:

– Eg driv med fotball, og så trener eg på Svingen Puls og på Vassbakken, fortel Martin.


Lang pendling

– Akkurat no er det litt galimatias, seier Ingun.

Saka er nemleg den at sjølv om ho og sonen bur på Tysnes, jobbar ho framleis som fengselsbetjent i Kristiansand.

– Eg jobba alt eg kunne i sommar. Me skal heim ein tur i haustferien, og då skal eg jobba noko heilt sjukt. Slik får eg spart opp mykje fri, avslører tilflyttaren.


Finn roen på øya

Verken Martin eller Ingun legg skjul på at hytta ligg hjarto deira nær. Her har dei, ifølgje Martin, vore kvar ferie unntatt juleferien, så lenge han kan hugsa.

– Men eg trur ikkje mamma hadde så lyst til å flytta hit, seier ungguten, med glimt i auga.

– Kva er det du liker så godt med Tysnes då, Martin?

– Eg er ganske glad i hytta. I tillegg har eg familie her, som eg pleier å henga ein del med. Og så er det ganske roleg her. Det liker eg, forklarer Martin.

Kor lenge dei blir buande i hytta, er likevel uvisst.

– Akkurat no tenkjer eg eit halvt år om gongen. Skal me bu her i årevis, må me nok finna på noko anna, men så lenge det berre er oss to, går det greitt å bu her, seier Ingun.


FINN ROEN: Jobben i Kristiansand er langt unna. På Tysnes kan Ingunn senka skuldrene og nyta livet.
FINN ROEN: Jobben i Kristiansand er langt unna. På Tysnes kan Ingunn senka skuldrene og nyta livet.

Siste saker Gå til framsida

Lesarbrev: Mykje lys og mykje varme

I inneverande år har det skjedd mykje forandring langs vegen gjennom Brattetveit og Haukafær på Sør-Reksteren. Eit monster av ein skogsmaskin har herja i skogen. På 60-talet vart mange av småbruka på Vestlandet tilplanta av granskog, både på innmark og utmark. Mange år seinare, då bøndene vart klar over konsekvensen av plantinga, angra dei fleste. Vakker natur der sola slepp til, og...