VIKTIG FOR REKSTEREN: «Å mista Bruntveit Handel vil setja øysamfunnet mange hakk attende når det gjeld levekår», skriv Kåre Torbjørnsen i dette lesarbrevet. (Arkivfoto)
VIKTIG FOR REKSTEREN: «Å mista Bruntveit Handel vil setja øysamfunnet mange hakk attende når det gjeld levekår», skriv Kåre Torbjørnsen i dette lesarbrevet. (Arkivfoto)

Debatt: Bruntveit Handel og rekstrasamfunnet

Publisert 11.02.2019 kl. 06.00.

Det er no sju år sidan eg flytta attende til Reksteren og busette meg fast i barndomsheimen min på Haukafær. Dette har eg aldri angra på. Er der andre rekstringar som vurderer å flytta heim att, er mitt råd: «Just do it.»

Rekstrasamfunnet er i utgangspunkt ganske likt alle andre små lokalsamfunn langs Vestlandet. Der er pluss-sider og der er minus-sider. Me ønsker alle saman trivsel der me bur. Men det kan av og til verka som om ikkje alle er klar over kva som skapar trivsel.

Trivsel er alltid eit produkt av evne til å skapa gode relasjonar. Trivsel er kjenneteikna av eit fråvær av dei kjente negative faktorane krangel, usemje, strid og konflikt. Det skal berre to personar til for å skapa konflikt. I rekstrasamfunnet som alle andre stader, dukkar desse personane av og til opp, og gjer seg gjeldande. Det er trasig og uønskt kor som helst og når som helst. Og er ein først personen som er dugande, ja, profesjonell til å laga ugreie og konflikt, er det utruleg kva små bagatellar det kan skapast konflikt av.

Eg er i det siste blitt kjent med at den einaste landhandelen som er att på øya vår, Bruntveit Handel, er i ferd med å bli eit debatt-tema som skapar spenning i øysamfunnet. Eg har ingen ønske eller intensjon om å bli unødig involvert i denne spenningstilstanden mellom ulike interessegrupper. Når eg no tek til pennen, er det berre for – om mogleg – å medverka til at denne spenninga roar seg og forsvinn.

Noko er me alle samde om: Å mista Bruntveit Handel vil setja øysamfunnet mange hakk attende når det gjeld levekår. Fleire av berebjelkane i det vesle lokalsamfunnet vårt har alt vorte rivne bort frå oss. Ferjeanløp, barnehage, skule, postkontor og langt på veg kyrkja vår. Dette byggjer samfunnet ned, ikkje opp. Om me ikkje veit å ta vare på Bruntveit Handel, kan denne berebjelken også verta knekt. Veit me ikkje å verdsetja denne lokale ressursen, er det nesten som om me sagar av greina me sit på. Dette trur eg alle forstår.

Men skal me då tvingast til å handla på Bruntveit? Like ovanfor Bruntveit Handel, finn me Reksteren kyrkje. Om kyrkja er det sagt: «Til kirken kan ei tvinges, kunn bare ringes». Slik vil det og vera med oppslutning om Bruntveit Handel. All form for tvang, verkar mot sin hensikt.

Folket på øya vår må skjøna at når me handlar på Bruntveit, så støttar me ikkje berre Bruntveit Handel. Me gjer noko meir. Handlar me på Bruntveit, er me med på å kvalitetssikra vår eiga velferd og vår eigen livskvalitet som fastbuande på øya i notid og framtid. Det blir ein vinn-vinn-situasjon.


Siste saker Gå til framsida

Lesarbrev: Takk til alle som strikka varme plagg i førjulsstria

Ynsket om å få inn heimestrikka gåver starta med oppdaginga av at nokon av flyktningeborna gjekk utan sokkar i støvlane. Dette er noko som me «innfødde» har ryggmargsrefleks på, medan våre nye naboar ikkje er vane med dette. Bygdekvinnene, sokneråd, foreiningar og private sette i gang med strikking, og resultata let ikkje venta på seg.Frivilligsentralen fekk samla inn rundt 100...