STUDERER: På studieprogrammet energi og miljø går mykje av tida til å jobba med pensum. Her sit Eline Teigland Bakke i kantina i realfagsbygget på NTNU Gløshaugen.
STUDERER: På studieprogrammet energi og miljø går mykje av tida til å jobba med pensum. Her sit Eline Teigland Bakke i kantina i realfagsbygget på NTNU Gløshaugen.

Studerer i landets beste studentby

Då Eline Teigland Bakke hadde sin fyrste skuledag på NTNU i Trondheim, byrja ho utan å kjenna nokon. No kan ho fortelja at ho har fått vener både i kollektivet og på skulen.
Publisert 16.02.2019 kl. 17.00.

Eit fyrste semester har gått sidan hausten 2018, då Eline møtte opp på immatrikuleringsdagen saman med nesten 9.000 andre nye studentar.

– Eg byrja heilt åleine, noko som var litt skummelt, men eg blei godt motteken av fadrane i faddergruppa, seier tjueåringen, som no har byrja på sitt andre semester.

I Trondheim går ho på studiet energi og miljø, der ho tek ein femårig integrert master, eit masterprogram som gjer at ho kan bli sivilingeniør.

– Så langt har me berre hatt generelle fag, slik som matte og IT, så læringa har vore ganske grunnleggande. Vidare skal me blant anna nytta oss av eit laboratorium der me skal gjera nokre øvingar, fortel ho, som gler seg til det utdanninga har å by på.

– Førre semester drog me på klassetur der me besøkte eit vasskraftverk og Smøla vindpark.


Femårig masterprogram

Studiet energi og miljø handlar om korleis ein kan utnytta energiressursar, og studentane vert rusta for å finna effektive og miljøvennlege energiløysingar. Masterprogrammet høyrer til campus Gløshaugen.

Før Eline starta på universitetet, gjekk ho fire år på TAF-ordninga ved Fusa vidaregåande skule, innanfor den mekaniske retninga.

– Eg føler det ligg litt i korta når ein har gått TAF mekanisk at ein vel noko i ingeniør-retninga. Mange har i alle fall gjort det. Eg søkte på fleire slike utdanningsprogram her i Trondheim, og vart overraska då eg kom inn på førstevalet mitt. Opptaksgrensa var då 53,60 poeng.

Sjølv om Eline har fått nytte av det ho har lært gjennom TAF-ordninga, meiner ho at det går fint å klara seg i undervisninga dersom ein har studiekompetanse med realfag.

– Klassen min er på om lag 150 studentar frå forskjellige alderskull og med ulike erfaringar, det verkar som om dei fleste klarar seg greitt uansett. Dersom det er noko ein ikkje forstår, er det hjelp å få hos medstudentar. Me har noko me kallar studentassistentar, som er studentar som har hatt desse faga før, og dei bidreg med å hjelpa oss, forklarar ho.

På energi og miljø går det mykje i matterelaterte fag, noko som krev at ein jobbar med pensum.

– Eg brukar mykje tid på skulen. Sjølv om eg nødvendigvis ikkje alltid har så mykje førelesingar, er eg både i grupperom og lesesalar for å arbeida med faga. Det går eigentleg ganske greitt, for då får ein brukt tid saman med medstudentane, både til å hjelpa kvarandre med pensum og sosialisera, seier ho, og legg til at det ofte blir lange dagar.

– Ettersom eg synest det er distraherande å jobba med pensum heime, gjer eg det for det meste på skulen. Då blir kollektivet ei frisone der eg kan tenkja på noko anna og kopla av.

Vidare i utdanninga er planen til Eline enno usikker.

– Når eg blir ferdig med desse fem åra, får eg prøva å få meg ein jobb der eg kan. I utgangspunktet har det jo alltid vore planen å flytta heim igjen til Tysnes, men eg tenkjer at ein må berre ta den jobben ein får i fyrste omgang.


Nye omgivnader

– Ein av skilnadane mellom Fusa vidaregåande og Gløshaugen, er nok storleiken på dei to skulane. På universitetet er det svært mange studentar og veldig mange bygg på ein stad, noko som gjer at ein lett kan rota seg vekk. I Fusa hadde ein god kjennskap til kvar alt var, og ein visste godt kven dei fleste var. Her møter ein derimot alltid nye ansikt, forklarer Eline, som no har fått kontroll på dei områda hennar førelesingar finn stad.

Ein annan ting Eline har merka seg er forholdet mellom elev og lærar.

– I og med at klassane er så store, får ikkje førelesaren noko særleg forhold til studentane. Slik var det ikkje på vidaregåande, der læraren kjente alle elevane sine. Det er kanskje vanskelegare å kunna prata med læraren, men eg føler at den manglande kontakten blir erstatta av eit tettare samarbeid mellom studentane.

I tillegg til ei stor forandring i skulemiljøet, er også busituasjonen blitt annleis for den ferske studenten. I august flytta ho inn i eit kollektiv, saman med fem andre.

– Då eg fekk plass i kollektivet, gjekk det vel berre ei veke før eg måtte flytta opp. Der blei eg godt motteken av nokre jenter og gutar som allereie hadde budd saman der eit år frå før. Heldigvis vart eg fort kjent med dei, og no trivst eg kjempegodt der, smiler ho, og utdjupar at dei har to baderom, samt ei stor stove med kjøkken.

Kollektivet ligg sentralt; ti minuttar gåavstand til skulen, og rundt fem minuttar med buss til sentrum.

– Økonomisk sett føler eg at stipendet og studielånet held til dei utgiftene eg har. Mange studentar har jo ein jobb ved sida av studiet, og eg hadde nok hatt tid til det eg også, men akkurat no har eg ikkje hatt behov for det. Først og fremst har eg brukt tid på å berre komma meg inn i studentlivet og læra meg korleis ein studerer. Seinare kan eg byrja å tenkja på jobb og eventuelle verv i linjeforeininga eller på Studentersamfundet. I sommarferien tenkjer eg det heller ville vore greitt å få ein sommarjobb.


Triveleg studentby

Det er mykje som skil det å bu i Trondheim frå livet på Tysnes, deriblant kollektiv-tilbodet.

– Heime på Tysnes gjekk det svært sjeldan buss, og skulle ein nytta seg av busstilbodet trong ein å planlegga. Her i Trondheim kan eg gå ut døra når som helst, og må maks venta i fem minuttar før det kjem ein buss. Det synest eg er skikkeleg greitt, meiner Eline, som kan peika på fleire positive sider med studentbyen.

– Det er fleire moglegheiter for å finna på aktivitetar her i Trondheim. Det fyrste som overraska meg, var kor fort alt skjer her, og som student. Særleg i fadderveka, då var det noko å vera med på kvar dag, fortel ho, og legg til at det stadig dukkar opp arrangement å delta på, både som linjeforeininga arrangerer og på Studentersamfundet.

Det er ingen tvil om at ho trivst i byen.

– For nokre veker sidan var eg med på Åre-turen til Sverige, som mange studentar deltek på. Det var kjempekjekt! Der stod me på ski i eit veldig bra skianlegg, dessutan var det svært sosialt. Eg budde saman med nokre andre i ein firemannsleilegheit.

Det å trivast i studentbyen er viktig, særleg når det vert få mogelegheiter til å reisa heim.

– Eg får ikkje vinterferie eller haustferie, men i jula kunne eg reisa heim til Tysnes, og eg var dessutan heime ein gong i november. Familien min har også vore på besøk her oppe. Ettersom eg ikkje har nokon obligatoriske fag, kan eg eigentleg reisa heim når eg vil, men ein risikerer jo å komma litt bak i pensum, forklarar Eline, som nyttar tida til å finna på noko med vener i staden.

– Det er alltid nokon her som er med på å finna på noko, særleg i helgene. Då kan me finna på ting som å sjå film, laga middag saman eller gå tur, seier ho, før ho held fram:

– Det vert jo sagt at Trondheim er den beste studentbyen, og det er eg einig i!


Siste saker Gå til framsida

Rune Alver kjem til OnarTun

Er du glad i klassisk musikk av den storslegne kaliberen, bør du ikkje gå glipp av konserten med Rune Alver og Lise Skjåk Dalen.

– Det finst ikkje liknande

Forfattar og lokalhistoriker Knut Rage reiser kvart år frå Tysnes til Hatlestrand for å få med seg Mytologifestivalen. I år skulle ikkje vera eit unntak.

Vel blåst på Tysnessåto

Søndag var det friluftsgudsteneste på Tysnessåta i skiftande seinsommarvêr. Initiativtakar til denne gudstenesta var tysnesingen Arne Nesse. Døveprest Inge Sørheim hadde ansvar for gudstenesta, og dei hadde med eigen tolk. Det bles friskt på toppen, så den vesle kyrkjelyden søkte ly litt nedom toppen. Der vart det preike, bøn og salmesong med eit fantastisk skue over...

Lesarbrev: Innfør gratis skulemat

Eit gratis skulemåltid kvar dag til alle elevar i den norske skulen kan vera blant dei viktigaste tiltaka for folkehelse og sosial utjamning. Vil politikarane jobba for å innføra skulematordning i vår kommune?Det er få stader sosiale skilnader kjem tydelegare til syne enn blant matpakkane til elevar i den norske skulen. Diverre er det slik at langt ifrå alle born får med seg god og sunn...