FLATE JÆREN: Dei eldste borna til utflyttarane kosar seg på garden; Kari og Anna til Ingebrigt og Anders, Magnus og Jon til Lovise. (Foto: privat)
FLATE JÆREN: Dei eldste borna til utflyttarane kosar seg på garden; Kari og Anna til Ingebrigt og Anders, Magnus og Jon til Lovise. (Foto: privat)

Kjærleik og straum lokka tysnesingar til Jæren

I dag bur det fleire hundre på Jæren som stammar frå Årbakka på Tysnes. På 1920-talet, altså for hundre år sidan, flytta fem av seks sysken frå Årbakka til Bryne på Jæren.
Publisert 21.04.2019 kl. 06.00. Oppdatert 22.04.2019 kl. 10.06.

Anders Ingebrigtson Aarbakke, fødd i 1867, og Anna Gurine Rasmusdatter Aarbakke (fødd Økland i 1868), budde på eit småbruk på Årbakka. Ingfrid Serigstad (80) på Bryne, ei av dei mange barneborna som Anders og Anna Gurine fekk, kan fortelja at det ikkje var berre Anders som ville ha Anna Gurine den gongen.

– Også Johannes, bror til Anders, som dreiv butikken nede på kaien på Årbakka, hadde eit godt auga til mi bestemor. Ein gong det var konfirmasjon i heimen, var bestemor Anna Gurine blant gjestene. Då sa Anders klart ifrå til Johannes at «no held du deg borte frå ho Anna, så skal du heller få den nye hammaren eg har kjøpt dyrt i Bergen». Kor mykje det er den hammaren å takka for at det vart Anders og Anna Gurina, er ikkje godt å seia, smiler barnebarnet Ingfrid vel hundre år seinare.

Denne Johannes vart forresten bestefar til Jorunn, som dreiv butikken på Årbakka i 50 år, fram til 2010, då eit folkeaksjeselskap tok over. Far til Anders og Johannes kom frå Vevatne, der mennene hadde vore smed i generasjonar. Han hadde fått kjøpt jord av ein frende på Årbakka, og Anders overtok garden. I tillegg til å vera gardbrukar, var Anders både smed og kolportør. Det betyr at han reiste rundt i landet og selde bøker for Lunde forlag. Nokon trur at nett denne reiseverksemda til Anders kan forklara den omfattande utvandringa til Jæren.


Tenestejente

Ingfrid Serigstad, dotter til Lovise Henriette og ei av dei som no har hytte på Årbakka, trur at det først og fremst var venskapen mellom eldstedottera Marie på Årbakka og ei lensmannsdotter på Jæren som er årsaka til at fem av syskena kom til Jæren.

– Bestefar og bestemor, Anders og Anna Gurine, hadde ikkje planar om at nokon av dei fire jentene deira skulle få nokon skulegong etter folkeskulen. Men så var det ei nabojente som fekk gå på Framnes folkehøgskule, og då ville ikkje dei vera dårlegare. Så eldstejenta, Marie, fekk eitt år på Framnes. Der møtte ho dotter til lensmannen i Time på Jæren, og dei vart gode vener. Det førte til at Marie vart tenestejente på lensmannsgarden, og etterkvart fekk ho då vitjing av syskena.

– Men eg har og høyrt at det var faren, bokseljaren som ordna det slik at ho vart tenestejente på Jæren?

– Ja, det seiest at han var innom lensmannsgarden for å selja religiøse bøker og at lensmannen lurte på om han hadde ei dotter som kunne vera tenestejenta hos han. Og bestefar hadde jo fleire døtre og skal ha ordna det slik at eldstedottera, Marie, kom til lensmannsgarden. Same kva som var den eigentlege årsaka, så kom Marie og var taus på lensmannsgarden, der veninna hadde vakse opp.


Vitjing på Jæren

Marie, eldstejenta, var altså den første som flytta frå Årbakka. Ingfrid, ei av dei elleve borna til Lovise Henriette, syster til Marie, fortel at det må ha vore spanande å vitja Marie.

– Ja, dei kom jo på vitjing til lensmannsgarden den eine etter den andre. Marie sjølv fann seg godt til rette og gjekk ikkje langt for å finna mannen sin, Karl, som var dreng på lensmannsgarden. Dei gifta seg på Tysnes, i Onarheim-kyrkja nyttårsafta 1920, og busette seg i Eivindholen på Bryne, på odelsgarden til Karl. Mor, Lovise Henriette, kom hit for å vera taus hos Marie og Karl då dei hadde fått eldstesonen, Klaus. Og både mor og Margrete, som og kom, fann seg ektemenn på Bryne. Margrete gifta seg med Ommund Tunheim medan mor gifta seg med Ingebret Serigstad.


Jord og blomar

Også yngsteguten, Henrik Meyer, ville prøva lukka på Jæren. Han var fødd i 1908 og nest yngst av dei seks syskena. Han kom til Bryne etter først å ha vore fem år i Amerika. Då var også systera Margrete i Amerika. På Bryne fekk Henrik Meyer kjøpt seg gard ved sida av broren Ingebrigt, som hadde etablert seg som smed, og Henrik Meyer gifta seg med Kristine frå Lyngdal. Han dreiv som gardbrukar. I tillegg til dyr dreiv han også med tomat- og salatproduksjon.

I 1959 tok eldstesonen, Alvin over. Han satsa på sommarblomar og potteplanter. Kona til Alvin, Sigrun frå Tu ved Bryne, var ivrig i gartneriet medan Alvin i mange år reiste rundt på sju ulike torg på Jæren og selde sommarblomar frå Aarbakke Gartneri. Det var ikkje mange jærbuar som ikkje var på førenamn med Alvin, og han stortreivst med å drøsa med kundane frå Egersund i sør til Bryne i nord. Elles hugsar han godt krigsåra, då faren måtte vera kreativ for å spe på inntekta.

– Ja, far kjøpte opp smågrisar, som han så selde vidare, særleg til austlandet. Mange familiar ønskte då å ha sin eigen gris dei kunne gjø opp. Far tente heile fem kroner for kvar smågris han selde. Eg hugsar godt at eg var med han på jernbanestasjonen og sende smågrisar i kassar austover med toget.


Gjevt å vera tysnesing

Kona til Alvin, Sigrun, er sjølv ektefødd jærbu. Ho hugsar godt at desse syskena som kom frå Tysnes var veldig stolte av staden dei kom frå.

– Ja, dei gav svært ofte inntrykk av at det var gjevt å vera derfrå. Det kunne av og til verka som at dei var litt ekstra gode dei som kom frå den øya i Sunnhordland. Særleg systrene snakka mykje om heimplassen, og dei var mykje i lag. For meg verka det som at dei hadde eit romantisk forhold til Årbakka og Tysnes, men det var tydeleg at det var eit ekte kjærleiksforhold, seier Sigrun.

– Me i neste generasjon lærte oss også å bli glade i Tysnes. Mellom anna hugsar eg godt korleis me sette pris på å fiska i Lukksund, seier Alvin med sitt lune smil.

– Men eg må også leggja til at dei var svært arbeidssame, desse syskena. Og så heldt dei godt på dialekten frå Tysnes, dei fleste av dei, seier Sigrun.

Sjølv kan eg, journalisten, fødd og oppvaksen på Bryne, skriva under på nett det at desse utvandra tysnesingane aldri gløymde kor slekta kom frå. Mellom anna kunne eg ikkje møta Klaus Taksdal, son til eldstejenta Marie, utan at han ville ha samtalen inn på Tysnes. To somrar jobba eg saman med Klaus på Jæren Meieri på Bryne. Han reiste mykje til Tysnes på ferie og nemnde alltid på det at me var sunnhordlendingar begge to, sidan han hadde mor derfrå og eg far frå Stord.

Det er ikkje så mange andre med Tysnes-opphav på Bryne enn dei fleire hundre som stammar frå Anna og Ingebrigt Aarbakke. Men i gartneriet til Aarbakke finn me Eldbjørg Vik (56) frå Lunde på Tysnes. Ho har budd på Jæren sidan 1981 og jobba lenge i Posten. No er ho den einaste utanom Aarbakkefamilien som er tilsett ved gartneriet.

– Eg har arbeidd her i seks år no, og det er veldig kjekt, seier Eldbjørg med ei blanding av jær- og tysnesdialekt.

– Ja, det blir jo lett at eg legg om til jærsk når eg er her. Og Alvin og dei andre her snakkar jo jærsk som berre det. Både eg, døtrene mine og barneborna reiser heim til Tysnes av og til, og me synest alle at det alltid er kjekt. Når eg kjem heim til Lunde, der far enno bur, legg eg nok om til min opphavelege dialekt, smiler ho, medan ho flyttar på nokre små tomatplanter.

– Men betyr det noko at også arbeidsgjevaren din stammar frå Tysnes?

– Ja, både Alvin og eg set pris på at me har Tysnes felles. Mellom anna så får han Tysnes-avisa når eg har lese ho.

– Ja, det set eg pris på. Det at ho er frå Tysnes, er ekstra stas, smiler Alvin, som er innom drivhuset og ser til at neste generasjon følgjer opp på ein god måte. Sonen, Steinar, er altså oldebarnet til Anders og Anna Gurina som budde på Årbakka. Steinar og kona hans, Marena, leverer no små tomat- og agurkplanter til andre delar av landet og har investert i moderne utstyr. Steinar er ikkje lenger så oppteken av banda til Tysnes.

– Nei, det tenkjer eg ikkje noko særleg på no. Men eg hugsar godt at me ferierte med campingvogn på Aarbakkevollen, vitja slekt og hadde det fint, seier Steinar før han må ut i eit anna drivhus for å gjera klart for produksjonen av sommarblomar.

Alvin Aarbakke var sundagsskulelærar i 35 år, og han var også mykje med i styre og stell i misjonslaget på Bryne. Eine dottera har vore misjonær, og det er svært mange av etterkomarane til Anders og Anna Gurina som har vore aktive innan kristenlivet på Jæren. Særleg har dei vore aktive i bedehuset Saron, der no mange organisasjonar held til, mellom andre Indremisjonsforbundet, Normisjon, Norsk Luthersk Misjonsforbund og fleire misjonsorganisasjonar.

– Det gjer ein takksam å sjå linja tilbake til forfedrane på Tysnes, seier Ingfrid, som altså er syskenbarn til Alvin.

– Oldemor, Marie Benedikte, hadde til og med «misjonshøner». Altså gjekk inntekta av eggsalet til misjonen. Det betydde også at oldefar, Ingebrigt Anderson Vevatne, krov betaling for kraftforet som hadde gått med til hønene. Han var ganske så streng med pengane, ler ho.


Frå hestesko til olje og gass

Eldsteguten, Ingebrigt, tok vare på smedtradisjonen i familien og starta i 1918 opp med hesteskoproduksjon i smia på Årbakka. Det var stor etterspurnad etter hestesko på den tida, og Ingebrigt stod på. Men etter ein tur til systera på Jæren, så fekk han noko å tenkja på; der nede hadde dei elektrisk kraft, straum! I 1922 flytta så Ingebrigt og Britanna til Bryne dei og. På Årbakka fekk dei ikkje elektrisk kraft før fleire tiår seinare. Britanna og Ingebrigt fekk kjøpt seg 20 mål jord og bygde ny hesteskofabrikk der, nær gardane til systrene. Han ordna sjølv med straumleidning til fabrikken. På det meste hadde han seks tilsette i hesteskoproduksjonen. Barnebarnet til Britanna og Ingebrigt, Inge Brigt Aarbakke (59), har halde fram tradisjonen som farfaren starta. Han er dagleg leiar i Aarbakke AS og har no 280 tilsette. Forventa omsetnad i 2019, 101 år etter oppstarten på Årbakka, er på 700 millionar kroner.

– Her på Bryne lagar me no utstyr til olje- og gassindustrien og har ein ordrereserve på 430 millionar kroner. Truleg vil me tilsetja 35 nye i løpet av året, seier Inge Brigt. Sjølv fekk han tidleg vera med i verkstaden til farfaren frå Tysnes.

– Me budde rett over hesteskofabrikken, og farfar i huset ved sida av. Farfar laga utstyret til hesteskoproduksjonen sjølv, og han lærte meg både dreiing og høvling. Eg likte ikkje skule, men treivst i smia. På den tida kunne dei laga 1.000 hestesko på ein dag. Eg fekk tidleg løn for å vera med i smia, og difor har eg alltid hatt bra med pengar.

Farfaren hadde sjølv hest, men vurderte aldri å oppsøkja travbanen på Forus, der potensialet for hesteskosal var stort.

– Nei, for han var det utenkjeleg å blanda seg i det miljøet. For han var det synd å gå på travbanen. For meg i dag er det sjølvsagt å oppsøkja stadane der mine potensielle kundar er.

Då Inge Brigt starta for fullt i hesteskoverkstaden til farfaren i 1981, laga dei om lag 500 hestesko på ein dag. Talet på hestar gjekk raskt nedover, og det måtte tenkjast nytt.

– Etter at eg hadde utdanna meg til maskinmekanikar og lært datastyrt dreiing på Trallfa, kjende eg på at tida var inne for heller å sjå mot oljeindustrien. Å stå i smia resten av livet, såg eg mørkt på. Eg tok over verksemda i 1985. I oppbygginga av verksemda mi har eg prioritert å tilsetja arbeidslys heller enn skulelys. Eg er glad i menneske og likar at det skjer noko. Kanskje har eg fått det med meg frå farfar frå Tysnes?


Gammaldags på Tysnes

Inge Brigt var mykje saman med farfaren, Ingebrigt.

– Kvar sommar var eg saman med han til Tysnes og har mange gode minne. Men eg hugsar at alt var meir gammaldags der oppe, meir tregt, liksom. Men det må eg få leggja til; eg høyrde aldri «noge drid», noko negativt, om Tysnes frå farfar eller syskena.

Inge Brigt Aarbakke er kjendis på Jæren. Industriverksemda har gjort det svært godt. I den nye fabrikken investerte han ein halv million i appelsintre og bygde også spaavdeling der. I mai reiser han med alle tilsette til Spania for å ha det kjekt.

– Trivsel er svært viktig, og investeringar i trivsel har verksemda igjen for.

Han likar fart, og i 2008 vann han Norwegian Grand Prix i offshore. Farten var oppe i 250 km/t. Innan idrettsmiljøet på Jæren er han svært populær, i og med at han er største sponsor for både elitehandballaget til Nærbø, der han bur, og for fotballaget til Bryne.

– Ja, idrett er viktig. Du kan jo berre sjå her inne i verkstadhallen. Kvar av kranane har me kalla opp etter fotballspelarar på Bryne. Men går dei til Viking, skiftar me namn, ler Inge Brigt.

– Eg trur det skapar identitet og motivasjon, seier mannen med aner frå Tysnes og god for mange millionar.


Hytte i Lunde

Tipptippoldeborna til Anna Gurine og Anders Aarbakke ferierer no i Lunde. Dei er tippoldeborna til eldstedottera Marie, oldeborna til Marie sin son, Klaus Taksdal og barneborna til Svanhild Taksdal Søiland (55). Litt ovanom Gripne camping har familien hatt eit gammalt hus sidan 1972, fortel Svanhild.

– Far var svært glad i Tysnes, og det var stor stas då han fekk kjøpt dette huset frå nokon han var i slekt med. Han og mor var der svært mykje og heilt til for fem år sidan. No er dei døde begge, men heilt til det siste snakka han om kor eineståande det var å koma til Tysnes. Far var også med på å arva selet opp frå Årbakka. Eg hugsar at eg som niåring var med på å bera opp materialar og renovera selet. Far var i det heile veldig oppteken av å ta vare på både selet og huset i Lunde.

– Men kor kunne de bu før de fekk kjøpt huset i -72?

– Då var me ofte hos tante Ruth, som hadde feriehus på Årbakka, eller me låg i telt i hagen der.


Held på tradisjonen

Sjølv om foreldra no ikkje lever lenger, kjem Svanhild og familien til å bli ofte å sjå på Tysnes.

– Ja, no sel me huset etter mor og far på Bryne og har tenkt å bruka pengar me får for det til å byggja ut huset her i Lunde. Både mannen min og eg, og borna våre, er svært glade i å vera her. Barneborna elskar det, så Tysnes står høgt i kurs i vår familie.

– Kva er det som trekkjer?

– Her har me ein friplass. Det er ei perle. Me slappar av, plukkar blåbær og fiskar, og det er ikkje lenge sidan eg stod på vass-ski. Kvart år har storfamilien vore med på «Såtetrimmen».

– Kva med påsken i år?

– Eg er barnehagestyrar og mannen min driv gard. Me plar reisa opp etter kveldsstellet rett før påskedagane og få dei her på Tysnes, seier jærbuen med aner frå Årbakka.


Hytte på Årbakka

Mange av borna til Aarbakke-syskena har i alle år halde kontakten med Årbakka og folket der. No, 100 år etter at dei fem syskena flytta til Jæren, har dei enno hytte og sel på Årbakka. Det er etterkomarane etter Lovise Henriette som for om lag førti år sidan bygde seg ei stor hytte med to husvere i, litt ovanom vegen to-tre hundre meter vest for gamlebutikken på Årbakka.

– Det var mor vår, Lovise, som kjøpte tomta av Maria Øvravåge. Barndomsheimen til mor vart seld, og mor var framsynt og tenkte at familien burde ha ein plass på Årbakka. Me er no fem av elleve sysken som lever og deler på å bruka hytta, fortel Ruth og Ingfrid, to av desse fem.

– Me gler oss alltid til å koma til Årbakka. Her frå hytta ser me utover fjorden, Folgefonna og bort på småbruket der mor mi og syskena budde før dei flytta til Bryne, seier Ruth Serigstad Sæther (67). Ho er yngst i syskenflokken og bur på Bryne, i nabolaget der alle sopm utvandra etablerte seg.

– Eg har hatt somrane her heilt sidan eg var lita jente. Då fekk me bu hos tante Ruth, som hadde eit hus her. Ho budde i Bergen og var den einaste av dei seks syskena som ikkje flytta til Bryne. Det var flott å kunna koma her og vera med ut og fiska. Me gjekk også til fjells, særleg opp til selet som familien enno eig. Me synest no at det er ein dryg tur opp og ned til selet, men kva må det ikkje då ha vore for mor og syskena, då dei gjekk opp og ned kvar dag om sommaren for å mjølka kyrne?

Huset der Anna Gurine og Anders fekk borna rundt 1900 står enno, og no er det Gerhard Alsaker som eig det. Han seier huset er i dårleg stand, men både det og innmarka er til sals.

– Dotter mi i Bergen, som heiter Henriette som mor mi, trivst svært godt her på Årbakka, men eg trur likevel ikkje det er aktuelt for henne å kjøpa det gamle slektshuset. Dotter hennar igjen heiter Louise, også det etter mor mi, seier Ruth, som med det slår fast at arven frå Årbakka lever vidare i fleire generasjonar.


Draumeplassen

Familien har naust, båt og kaiplass nede ved sjøen i Årbakka.

– Det er heilt magisk å nyta stillheita som er her både ved sjøen og oppe ved hytta. Viss me ikkje vil at naboane skal høyra oss, må me bruka innestemme ute. Ja, her trivst me veldig godt, seier Ruth, og mannen Kjell nikkar og smiler. Han er bergensar og ferierte mykje hos kjende i Lunde som liten.

– Men det var ikkje her på øya me møttest. Det gjorde me medan Ruth gjekk på fengselsskulen og eg underviste litt der medan eg studerte jus. Me fann raskt ut at me begge var glade i Tysnes, og Årbakka er blitt eit paradis for oss begge, seier advokaten.

– Og så er det jo ekstra kjekt at også borna våre og barneborna trivst så godt her. Det hadde nok mor vore glad for å vita, legg Ruth til.


Tysnes for alltid

Ingfrid, som saman med fleire i familien skal på hytta i påsken, fortel at mora i fleire år leigde eit kårhus i Lunde før dei bygde hytta.

– Kontakten med Tysnes var viktig for henne. Det heiter jo Gobakkjen på Årbakka, og jammen kalla dei plassen vår på Bryne også Gobakkjen. Ho lengta nok eindel, men det var jo travle dagar heime på Bryne med elleve born. Mor var forresten kjend for hardangersaumen sin, og ho broderte mellom anna hardangerbunader til fleire av barneborna sine. Ja, arbeidssame var dei, alle dei fem syskena som kom frå Årbakka.

Dei busette seg på nabogardar i utkanten av Bryne, alle fem. Og etterkomarane deira tok over gardane. Men no er det berre garden der Aarbakke Gartneri er, som ikkje er blitt nedbygd med bustadhus, barnehage og anna. Men Aarbakkeslekta held fram med å bu nær kvarandre og ha tette band innan storfamilien, og til Tysnes. Ingfrid kjenner seg som halvt tysnesing, sjølv om det er lenge sidan mora forlot Årbakka.

– Ho var den som levde lengst av syskena og var 93 år då ho døydde i 1996. Når eg høyrer folk snakka ein dialekt eg synest liknar på tysnesdialekten, må eg alltid spørja kor dei kjem frå. Mor heldt ganske bra på tysnesdialekten sjølv, og eg er stolt over at mor heitte Aarbakke og kom frå Årbakka.


Fakta Aarbakkefamilien

Anders Ingebrigtson Aarbakke og Anna Gurine Rasmusdatter Aarbakke (fødde 1867 og 1868) budde på Årbakka og fekk desse borna:

Marie, fødd 22.01.1896, (gift med Karl Taksdal i Onarheim kyrkje 31.12.1920)

Ingebrigt, fødd 21.06.1897 (gift med Britanna Henriksdatter Aarbakke, fødd Tvedt, i Onarheim kyrkje 08.04.1922)

Margrete, fødd 24.03.1900, (gift med Ommund Tunheim i Time kyrkje 21.08.1926 )

Lovise Henriette, fødd 30.05.1903, (gift med Ingebret Serigstad i Onarheim kyrkje 13.09.1924)

Henrik Meyer, fødd 29.02.1908, (gift med Kristine Rolvsen)

Ruth, 23.03.1912, (gift med Harry Solaas og budde i Bergen)

Alle borna, bortsett frå Ruth, flytta til Bryne, der det no er fleire hundre etterkomarar etter Anders og Anna Gurine frå Årbakka. Då Anders døydde i 1944, flytta også Anna til Bryne, der ho hadde dei aller fleste etterkomarane sine.


ALLE SEKS SAMLA: Her har dei fem Bryne-tysnesingane fått besøk av minstesystera frå Bergen. Bak: Ingebrigt (t.v.) og Henrik Meyer. Framme: F.v. Marie, Margrete, Lovise, Henriette og Ruth. (Foto: privat)
ALLE SEKS SAMLA: Her har dei fem Bryne-tysnesingane fått besøk av minstesystera frå Bergen. Bak: Ingebrigt (t.v.) og Henrik Meyer. Framme: F.v. Marie, Margrete, Lovise, Henriette og Ruth. (Foto: privat)
FORELDRA TIL UTVANDRARANE: Anders Vevatne Aarbakke og Anna Gurine Rasmusdatter Aarbakke opplevde at fem av seks born flytta til Bryne. (Foto: privat)
FORELDRA TIL UTVANDRARANE: Anders Vevatne Aarbakke og Anna Gurine Rasmusdatter Aarbakke opplevde at fem av seks born flytta til Bryne. (Foto: privat)
VIKTIG SAMLINGSSTAD: Huset «Lerko» i Lunde skal no byggjast på for å sikra plass for fleire etterkomarar etter Marie Aarbakke, den eldste av dei som flytta til Bryne. (Foto: privat)
VIKTIG SAMLINGSSTAD: Huset «Lerko» i Lunde skal no byggjast på for å sikra plass for fleire etterkomarar etter Marie Aarbakke, den eldste av dei som flytta til Bryne. (Foto: privat)
SMEDAR I FLEIRE GENERASJONAR: Her er Klaus Taksdal, eldste son til Marie Aarbakke, i aksjon som smed ved Aarbakke handelsstad i 1998. (Arkivfoto frå «Tysnes»)
SMEDAR I FLEIRE GENERASJONAR: Her er Klaus Taksdal, eldste son til Marie Aarbakke, i aksjon som smed ved Aarbakke handelsstad i 1998. (Arkivfoto frå «Tysnes»)
MYKJE TYSNESBLOD: Eldbjørg Vik frå Lundegrend trivst godt i gartneriet saman med Alvin Aarbakke, som hadde besteforeldre frå Årbakka. (Foto: Geir Rommetveit)
MYKJE TYSNESBLOD: Eldbjørg Vik frå Lundegrend trivst godt i gartneriet saman med Alvin Aarbakke, som hadde besteforeldre frå Årbakka. (Foto: Geir Rommetveit)
AARBAKKE LEVER VIDARE PÅ BRYNE: Fleire generasjonar etter utvandringa frå Tysnes er Aarbakke eit respektert merkevarenamn. Alvin er enno litt med i drifta. (Foto: Geir Rommetveit)
AARBAKKE LEVER VIDARE PÅ BRYNE: Fleire generasjonar etter utvandringa frå Tysnes er Aarbakke eit respektert merkevarenamn. Alvin er enno litt med i drifta. (Foto: Geir Rommetveit)
MILLIONÆR PÅ OLJEINDUSTRIEN: Inge Brigt Aarbakke er barnebarnet til Ingebrigt, som kom til Bryne då han oppdaga at smia kunne drivast med straum. (Foto: Geir Rommetveit)
MILLIONÆR PÅ OLJEINDUSTRIEN: Inge Brigt Aarbakke er barnebarnet til Ingebrigt, som kom til Bryne då han oppdaga at smia kunne drivast med straum. (Foto: Geir Rommetveit)
SØNENE TIL MARGRETE: Brørne og nære naboar, Anders (t.v.) og Olav ved Jens Tvedt-bilete frå Tysnes på veggen hjå Anders. (Foto: Geir Rommetveit)
SØNENE TIL MARGRETE: Brørne og nære naboar, Anders (t.v.) og Olav ved Jens Tvedt-bilete frå Tysnes på veggen hjå Anders. (Foto: Geir Rommetveit)
GAMLAHUSET PÅ ÅRBAKKA: Barnebarnet til Lovise Henriette, Henriette, kosar seg på trappa med dottera Louise. (Foto: privat)
GAMLAHUSET PÅ ÅRBAKKA: Barnebarnet til Lovise Henriette, Henriette, kosar seg på trappa med dottera Louise. (Foto: privat)
TYSNESKUNSTNAR PÅ BRYNE: Ingfrid Serigstad er glad i Jens Tvedt-biletet på veggen i heimen på Bryne. (Foto: Geir Rommetveit)
TYSNESKUNSTNAR PÅ BRYNE: Ingfrid Serigstad er glad i Jens Tvedt-biletet på veggen i heimen på Bryne. (Foto: Geir Rommetveit)
SOMMARIDYLL PÅ ÅRBAKKA: Det var svært populært for dei utvandra å koma til Årbakka om sommaren. Her er det Harry Kristian Solaas (gift med Ruth Aarbakke Solaas) med sonen Johan på armen og flerie andre born på kjerra. (Foto: privat)
SOMMARIDYLL PÅ ÅRBAKKA: Det var svært populært for dei utvandra å koma til Årbakka om sommaren. Her er det Harry Kristian Solaas (gift med Ruth Aarbakke Solaas) med sonen Johan på armen og flerie andre born på kjerra. (Foto: privat)
BESTEMOR TIL MANGE: Anna Gurine på Årbakka hadde eit godt fang for mange. Her er det barnebarnet Johan som er så heldig, truleg ein gong på 1930-talet. (Foto: privat)
BESTEMOR TIL MANGE: Anna Gurine på Årbakka hadde eit godt fang for mange. Her er det barnebarnet Johan som er så heldig, truleg ein gong på 1930-talet. (Foto: privat)
MÅ TIL ÅRBAKKA: Bryne-paret Ruth Serigstad Sæther og Kjell Sæther stortrivst på Årbakka, der mor til Ruth, Lovise, kom frå for hundre år sidan. (Foto: Geir Rommetveit)
MÅ TIL ÅRBAKKA: Bryne-paret Ruth Serigstad Sæther og Kjell Sæther stortrivst på Årbakka, der mor til Ruth, Lovise, kom frå for hundre år sidan. (Foto: Geir Rommetveit)

Siste saker Gå til framsida

Over 6.000 på Gjerstad laurdag kveld

Laurdag kveld blei den mest folksame på Gjerstad under Tysnesfest 2019.Ein times tid før Broiler avslutta konsertkvelden, skal det ha vore kring 6.300 publikummarar innom konsertarenaen.

Lesarbrev: Feil i NRK sin valgomat

I spørsmål 2 i valgomaten spør ein om Uggdal skule bør leggast ned og elevane flyttast til Gjerstad. I valgomaten er det oppført at Kristeleg Folkeparti har gått inn for flytting. Dette er feil. KrF har prøvt fleire gonger å få NRK til å korrigera valgomaten, men trass i fleire meldingar til dei er den førebels ikkje blitt retta...