MÅ TA ANSVAR: Bettine Wiik og Anna Lena Havn meiner at mange katteeigarar på Tysnes har eit gammaldags syn på kattehald.
MÅ TA ANSVAR: Bettine Wiik og Anna Lena Havn meiner at mange katteeigarar på Tysnes har eit gammaldags syn på kattehald.

– Problemet på Tysnes er langt større enn det ein trur

Bettine Wiik og Anna Lena Havn er drivkreftene bak Stord Kattevern. No ropar dei varsku om kattesituasjonen på Tysnes.
Publisert 16.07.2019 kl. 06.00. Oppdatert kl. 10.15.

– Me jobbar med heimlause kattar, seier Anna Lena Havn, leiar i Stord Kattevern.

«Tysnes» møter ho og nestleiar Bettine Wiik heime hos sistnemnde, i Kåravika på Stord.

– Me er ein liten organisasjon. Det er berre oss to som driv den, og me har vanvitig store område å dekka. Mange av småkommunane rundt, blant anna Tysnes, fell litt mellom sprekkane til dei større organisasjonane, seier Wiik.

Dei to har ikkje eige kattehus, og manglar stadig fosterheimar for kattane dei tar inn. Derfor endar det med at Wiik sjølv må ha mange av kattane heime hos seg.

– Me jobbar for å fremma kastrering, ID-merking og vaksinering. Det kryr av ukastrerte hann- og hokattar, seier Wiik.

Ho fortel at det på Stord, Tysnes og Fitjar er vanleg at folk legg ut annonsar på nett, der dei gir vekk kattungar gratis.

– Det skaper meir arbeid for oss i lengda, meiner Wiik.

– Spesielt viss dei ikkje får gitt dei vekk, for då ringer dei til oss, legg Havn til.


Stort problem på Tysnes

– Det er veldig mykje sjukdom, som er eit direkte resultat av at folk ikkje vaksinerer kattane sine. Det ser me spesielt på Tysnes. Fordi dei ikkje har ein eigen klinikk der borte, er det vanskelegare for tysnesingane å få gjort desse tinga, seier Wiik.

Ho understrekar likevel at det finst løysingar for tysnesingar med katt. I tillegg til dei relativt nære veterinærkontora på Stord, Fitjar og Os, finst det nemleg omreisande veterinærar, som kan ta seg av både kastrering og vaksinering av huskattar.

– Det er mange tysnesingar som vel å ikkje gjera det. Problemet er langt større på Tysnes enn det ein trur, seier Wiik.

Havn fortel om det ho kallar gammaldagse haldningar rundt kattehald på Tysnes:

– Det er den haldninga med at før i tida var det ikkje så viktig å kastrera, vaksinera og ID-merka. Den heng igjen ganske godt, seier ho.

Dei to kattevernarane fortel om store mengder heimlause kattar i Tysnes kommune, som går fritt rundt og formeirar seg.

– Dei går over veldig store område. På Reksteren har me for eksempel henta vanvitig mykje kattar, fortel Wiik.

Nyleg fekk dei levert tre kattungar frå Tysnes. Alle var svært sjuke, og to av dei var veldig undervektige.

– Dei har katteklamydia, eit kjempekjedeleg kattevirus som er vanskeleg å knekka. Det er 28 dagar med medisinering, der dei treng dropar i augo tre gongar dagleg pluss ein tablett ein gong i døgnet, seier Wiik.I tillegg var har kattungane problem med orm, og fleire infeksjonar som krev antibiotikabehandling.

– Det renn frå augo og nasen deira, og luftvegane er veldig, veldig tronge. Dei har problem med å pusta, legg Havn til.

– Dette er eit direkte resultat av at nokon der borte ikkje kastrerte katten sin, seier Wiik.

Dei fortel at katteklamydia er svært utbreidd på Tysnes, i tillegg til at mange av kattane dei har fått inn frå Tysnes har vore infiserte med lungeorm.

– Det er mange av kattane me har fått derfrå, som har vore så infiserte med lungeorm at dei ikkje har stått til å redda, fortel Wiik.

– Eg trur ikkje me har plukka inn ein einaste frisk katt frå Tysnes nokon gong, seier Havn.


Må ta ansvar

Wiik og Havn legg vekt på at katteeigarar må ta ansvar for å vaksinera og kastrera kattane sine.

– Når dei skaffar seg katt, må dei ta heile ansvaret som følgjer med, seier Havn.

I tillegg meiner dei alle har eit ansvar for kattar dei finn rundt omkring.

– Alle har hjelpeplikt, men veldig mange gidd ikkje å følga den. Dei bryr seg ikkje, har ikkje tid, eller vil ikkje sjå det. Mange er redde for å følga hjelpeplikta, fordi dei trur at dei må betala for katten hos dyrlegen, seier Wiik.

Ho understrekar at det ikkje er sant.

– Den rekninga skal sendast til Mattilsynet. Men sjølvsagt, viss ein begynner å behandla store sjukdommar, då dekker ikkje Mattilsynet det. Då må ein få tak i ein organisasjon, legg ho til.

Alle kattane dei tar inn blir kastrerte, vaksinerte, ID-merka og sjekka for sjukdommar.

– Dette går me i minus på med kvar einaste katt me adopterer vekk, seier Wiik.

Likevel er det, ifølge ho, mange som meiner at prisen deira, som ligg på rundt to tusen kroner per kattunge, er for dyr. Wiik trur ikkje folk forstår kor mykje pengar dei sjølve bruker på kvar enkelt katt.

– No har me akkurat hamna i økonomisk uføre igjen. Det gjekk over 50.000 i veterinærrekningar berre på ein liten månad, seier ho.

Organisasjonen er avhengig av private donasjonar for å få det til å gå rundt. Dei to driftarane håper no på fleire frivillige donorar, slik at dei kan halda fram med arbeidet sitt.

– Desse tre kattungane me tok inn frå Tysnes har allereie kosta oss fleire tusen, seier Wiik.

NB: I denne saka seier Bettine Wiik at det ikkje finst ein dyreklinikk på «Tysnes». Avisa har blitt gjort merksam på at dette er delvis feil, ettersom det finst eit veterinærkontor på øya, som ønsker å oppgradera seg til ein klinikk, blant anna gjennom innkjøp av røntgenutstyr. Veterinærkontoret kan likevel både kastrera og vaksinera kattar, så tysnesingane har moglegheita til å gjera dette heime i kommunen.


Siste saker Gå til framsida