KAN KØYRA MAMMA HEIM: Etter hendinga 10. august tok Jannicke Aleksandersen mora Anne Margrethe Dale (81) med heim til Stord. Resultatet frå møtet med kommunen gjer dei trygge på at mora kan venda heim att til Tysnes. (Foto: Ella Sandra Dahl Berland)
KAN KØYRA MAMMA HEIM: Etter hendinga 10. august tok Jannicke Aleksandersen mora Anne Margrethe Dale (81) med heim til Stord. Resultatet frå møtet med kommunen gjer dei trygge på at mora kan venda heim att til Tysnes. (Foto: Ella Sandra Dahl Berland)

Krenkande oppførsel mot pasient i eigen heim

– Dette er eit alvorleg avvik, seier Jannicke Aleksandersen, dotter til den berørte.
Publisert 22.08.2019 kl. 15.30.

Anne Margrethe Dale (81) har hatt eit tøft år. Feilbehandlingar, gjentekne operasjonar, og store smerter. På bakgrunn av dette er ho svært nøye på at prosedyrar skal følgjast, og at ein ikkje gjer som ein vil.


Endeleg betring

Anne Margrethe har eit stort sår som dekkjer mykje av leggen. For eit år sidan starta det med eit lite sår. Ho blei operert sju gongar på Stord sjukehus. Der blei ho feildiagnostisert, og saka ligg hjå Fylkesmannen. Då ho kom til Haukeland sjukehus, var såret blitt mykje større.

– Det var først på Haukeland at det endeleg byrja å betra seg. Difor blir eg så stressa når prosedyrane ikkje blir følgde, seier Anne Margrethe.

Ho er heilt klår og orientert, og har stor sjølvinnsikt i eiga helse.


Krenka i heimen

81-åringen mottek hjelp til husarbeid og sårstell gjennom heimesjukepleien, noko ho stort sett er veldig fornøgd med. Likevel skal ho ha opplevd ved fleire høve at pleiarar frå eit vikarbyrå ikkje følgjer prosedyrane. Den 10. august skal ho òg ha opplevd psykisk krenking frå ein pleiar i eigen heim, med både dotter og barnebarn til stades.

– Han starta sårstell, og gjorde ikkje slik som prosedyren seier. Så byrja han å diskutera med pasienten om kva kremar som skal brukast, og fortalde at han er lege og veit best, fortel dottera, som veit at han er legestudent, og ikkje lege.

I tillegg skal pleiaren ha heva stemma, og bede pasienten om å lesa prosedyren opp for han.

– Vidare vende han seg til meg og fortalde meg at mora mi er den vanskelegaste pasienten han har hatt, og at ho ikkje lèt han gjera som han vil, held ho fram.


Gjorde som han ville

Forutan det som er nemnt, skal pleiaren aldri ha banka på, men gått rett inn.

– I tillegg sa han at ho måtte vera forsiktig med kva ho åt, fordi ho har diabetes, ein diagnose ho aldri har hatt eller har.

Vidare fortel mor og dotter at pleiarane har eit forbetringspotensiale når det kjem til hygieniske prinsipp. Det har til dømes hendt at pleiar har brukt same par med hanskar på leggsåret etter å ha vore borti toalett.

– Ho frå vikarbyrået som var hjå meg dagen før, ho har vore veldig grei, men eg har sagt til ho kva ho ikkje må gjera for at såret ikkje skal bli større. Ho gjorde likevel som ho ville, seier Anne Margrethe.

Då prøvde ho å forklara så nøye som mogleg at pleiaren måtte følgja prosedyren som heimesjukepleien har laga.

– Eg las den opp, og då blei ho sint. Eg hadde ein son her som sat og drakk kaffi, og han var heilt sjokka, held ho fram.


– Ikkje greitt

Dottera understrekar at dei ikkje er ute etter å ta nokon.

– Helsevesenet gjer ein fantastisk jobb, og jamnt over er mamma fornøgd. Ho er takksam for hjelpa ho får i heimen og med sårbehandling, seier Jannicke.

– Dei fast tilsette er veldig flinke, og nokre av dei er pertentlege til fingerspissane, legg mora til.

Dei to vikarane som har vore hjå ho til no, skal det altså ha vore verre med.

– Målet er ikkje å kritisera. Men at dei ikkje følgjer prosedyrar, og å bli krenka i heimen, slikt er ikkje greitt, seier Jannicke.

Ho held fram med å nemna «Lov om pasient- og brukerrettigheter», der det står at pasient eller brukar har rett til å medverka ved gjennomføring av helse- og omsorgstenester, og at tenestetilbodet så langt som råd skal utformast i samråd med pasienten.

– Når ein har lovfesta rett til hjelp i heimen, så er det fordi ein treng hjelp, og ikkje meir krenking. Det er å tråkka på dei svakaste.


Har blitt trygga

Etter hendingane sende dottera inn eit klagebrev til kommunen, med kopi til rådmannen og til helse- og sosialsjefen. Dei tok tak i saka påfølgjande arbeidsdag.

– Me hadde eit veldig fint møte med Hildur Heie og Birthe Tveit, helse- og sosialsjef, og sjef for heimesjukepleien, seier dei.

– Dei beklaga dette veldig, og var like sjokkerte som oss, held Jannicke fram.

Mor og dotter seier at kommunen har vore fantastiske i handsaminga av saka, og no treng ikkje Anne Margrethe å vera redd for kven som kjem til ho.

– Kommunen har teke ansvar, og dei har gjort mamma trygg. No veit ho kven som ska fortsetja å komma til ho framover, fortel Jannicke.

– Eg er veldig fornøgd med ho eg får no. Ho er fagleg flink og veldig kjekk, avsluttar mora.

Etter hendinga den 10. august tok Jannicke Aleksandersen mora med heim til Stord. Etter møtet med kommunen var dei trygge på at mora kan venda tilbake til sin eigen bustad på Tysnes.


Viktig med tryggleik og respekt

Rådmann Steinar Dalland bekreftar å ha fått dei same opplysningane som «Tysnes» har motteke om hendinga den 10. august.

– Eg drøfta avviket med Hildur Heie same dag som me fekk det inn. Det blei følgt opp med familien og teke vidare til vikarbyrået til den tilsette påfølgjande dag, seier Dalland.

Rådmannen er lei for det som har skjedd.

– Noko slikt skal ikkje skje. Det er viktig for oss at alle som mottek tenester frå oss kjenner tryggleik, og at dei blir respektert og verdsett, og lytta til, fortel han.

– Me er glad for at dei pårørande føler at dei er blitt lytta til og ivaretekne, avsluttar rådmannen.


Siste saker Gå til framsida

Lesarbrev: Kultur – Språk

Tysnes er ein nynorsk-kommune. Det er derfor med stor undring eg har lese innlegg i avisa frå Tysnes Arbeidarparti sin formann og ordførarkandidat skrive på bokmål på vegner av partiet. Skal ein vera ordførar i Tysnes, må ein kunna uttrykkja seg skriftleg på nynorsk – eventuelt med hjelp frå andre. Kva ein sjølv nyttar privat i skrift og tale, er irrelevant. Avisa 5.9.2019...