NY I BYGDA: Katten Aslan har akkurat flytta til Kattaland i Lunde. Han er veldig kjærleg og nysgjerrig på andre kattar, men er særs sky for menneske. (Foto: Ella Sandra Dahl Berland)
NY I BYGDA: Katten Aslan har akkurat flytta til Kattaland i Lunde. Han er veldig kjærleg og nysgjerrig på andre kattar, men er særs sky for menneske. (Foto: Ella Sandra Dahl Berland)

Sjå nøye etter...

...for det er ikkje ein rev som vankar på Kattaland.
Publisert 18.01.2020 kl. 06.00.

Maine Coon-katten til Rebekka Instøy Dalland har flytta fire gongar i løpet av sitt eittårige liv. Denne gongen gjekk ferda til Kattaland i Lunde, og håpet er at det blir siste gong på flyttefot. Men det er éi utfordring; pusen har meir enn éin gong blitt forveksla med svart rev, og matmor Rebekka er bekymra.


Forvokst huskatt

Første stasjon i livet til «vesle» Aslan var Lillesand på Sørlandet, og der blei han nær sagt ein kuriositet i gata. Berre tolv veker gamal hadde han storleiken til ein vanleg katt.

– Men så voks han meir til, og då skjønte ein at han ikkje var ein heilt vanleg huskatt. Folk byrja å kommentera at det såg ut som ein rev som sprang rundt, og at han var spesielt stor, seier Rebekka.

– Eg tenkte at det er litt skummelt viss folk ikkje forstår at det her er ein forvokst katt. I Lillesand gjekk det greitt, fordi folk blei kjende med han etter kvart som han voks opp, fortel ho.


Ønskte meir selskap

Rebekka er utdanna sjukepleiar, og på slutten av studiane flytta ho til Søgne for å fullføra utdanninga si der, og starta å jobba på Sørlandet sjukehus.

– Eg blei verande i Kristiansand i cirka to år, og der møtte eg sambuaren min Marius, seier ho.

Då ho flytta inn til kjærasten i Lillesand, merka dei to at det var litt tomt i heimen.

– Det var berre oss to, og me jobba litt om kvarandre, eg på jobb og han i skule, så me kunne sitja ein del åleine. Og eg sakna Melis, som var igjen heime på Tysnes.

Rebekka har nemleg ein katt til, som bur hjå broren på Neshamn. Melis er eit uhell i oppdrett, halvt norsk skogkatt og halvt tyrkisk angora.

– Ho fekk eg første året på sjukepleiarhøgskulen, og ho følgde meg heilt til eg flytta til Sørlandet. Då lèt eg ho vera igjen, for eg hadde ikkje samvit til å ta ho med meg, fortel matmora.

– Ho er døv, og så vand med omgjevnadene sine der ute at det ville vore egoistisk å ta ho vekk derifrå. Så ho skal få bu der ute.


Overdimensjonerer ofte

Då Rebekka og sambuaren bestemte seg for å få ein katt i hus, ville ho ha noko som tok stor plass.

– Eg er kjend for å overdimensjonera litt, og det veit alle! Det gjeld det meste eg gjer eller skaffar, smiler ho.

– Har du eksempel? – Eg har ganske mange, men eg veit ikkje om eg tør å nemna dei.

Etter litt tenketid kjem ho med eitt eksempel.

– Då eg skulle kjøpa kattebur til Aslan, viste det seg å vera eit XL hundebur, ler ho.

– Eg trudde eg hadde overdimensjonert klorestativet òg, men det er faktisk for lite. Det var første gongen eg ikkje hadde overdimensjonert noko.


Større enn venta

Aslan var den største katten i kullet sitt, og er oppkalla etter løva i Narnia.

– Eg merka i starten at sjølv om han var ein kattunge, så var kroppen hans mykje større enn han sjølv var klar over, så han velta utfor overalt og var skikkeleg klønete, smiler Rebekka.

Far hans, som forresten er katten til artisten i Smokey and the Bandits, er tolv kilo. Mora er åtte-ni kilo. Og fargen heiter Smoke. – Han er nok litt større enn eg hadde sett for meg. Han er åtte kilo no, berre eitt år gamal. Så eg ser for meg at han kan bli ganske mykje større, held ho fram, og fortel at dei veks til dei blir fem år gamle.


Stiftar familie

Etter kvart som Rebekka og Marius forma seg som par, fann dei ut at dei ville prøva å bu i Trondheim. Der blei dei verande i nesten eitt år, medan ho jobba på St. Olavs Hospital som sjukepleiar.

Men så blei Rebekka gravid, med termin i mai i år. Då fann dei ut at det var best å ha familie i nærleiken, og Tysnes blei valet.

– No har me to stykk på slep, både katt og barn, ler Rebekka.

Sambuarane har akkurat leigd ein bustad på Kattaland gjennom Tiko.

– Så har me tomtemogleik på Neshamn, og det er ein plan, men fyrst vil me sjå korleis me trivst her, seier Rebekka.

Ho byrja å jobba som sjukepleiar på Tysnes i starten av desember, og Marius byrja som ingeniør hjå Andersland 2. januar.

– Marius var litt klar for å bu vekke frå Sørlandet, og syntest det var spanande med ein ny plass. Men han er heilt ny her, og utan kretsar. Han er veldig snill, og set meg framfor alt, fortel Rebekka.


Bekymra mamma

I Trondheim var det òg folk som trudde at Aslan var ein rev. Men på Tysnes er situasjonen noko annleis enn i ein storby.

– Det er jo mange jegerar på Tysnes, og me veit at dei kan finna fram rifla. Så eg er litt bekymra mamma, kan du seia, fortel ho.

– Me er litt spente på korleis det skal gå. Me kjenner endå ikkje så mange her i Lunde, så det er vanskeleg å informera folk om at det er vår katt.

For nokre dager sidan hadde Aslan si første natt ute på Tysnes. Då la Rebekka ut eit innlegg på facebooksida Oppslagstavlo Tysnes, slik at folk kunne kjenna katten att om han skulle gå seg vill.

– Det gjekk veldig fint med han. Han er vand til å gå ute, men han mjaua då han skulle inn att, midt på natta. Det var ein lette å bli vekt!


IKKJE EIN VANLEG KATTUNGE: Aslan blei henta i Drammen då han var tolv veker gamal, og var då på storleik med ein vanleg huskatt. No veg han åtte kilo, og blir truleg tolv kilo eller meir etter kvart som han veks til. (Foto: Privat)
IKKJE EIN VANLEG KATTUNGE: Aslan blei henta i Drammen då han var tolv veker gamal, og var då på storleik med ein vanleg huskatt. No veg han åtte kilo, og blir truleg tolv kilo eller meir etter kvart som han veks til. (Foto: Privat)
TIL KATTALAND: Med ein liten ein på veg, fann Rebekka Instøy Dalland og sambuaren Marius ut at dei ville flytta nærare Rebekka sin familie på Tysnes. (Foto: Ella Sandra Dahl Berland)
TIL KATTALAND: Med ein liten ein på veg, fann Rebekka Instøy Dalland og sambuaren Marius ut at dei ville flytta nærare Rebekka sin familie på Tysnes. (Foto: Ella Sandra Dahl Berland)
SLÅR OFTE PÅ STORTROMMA: Matmor fortel at ho har det med å overdimensjonera ting, og katten var ikkje eit unnatak. Klorestativet meiner ho derimot er litt i minste laget for Aslan. (Foto: Privat)
SLÅR OFTE PÅ STORTROMMA: Matmor fortel at ho har det med å overdimensjonera ting, og katten var ikkje eit unnatak. Klorestativet meiner ho derimot er litt i minste laget for Aslan. (Foto: Privat)
INGEN SMÅTASS: Med tanke på at ein del revar er mørke i pelsen, er det kanskje ikkje så rart at Aslan kan forvekslast med det på lang avstand. (Foto: Privat)
INGEN SMÅTASS: Med tanke på at ein del revar er mørke i pelsen, er det kanskje ikkje så rart at Aslan kan forvekslast med det på lang avstand. (Foto: Privat)
BLEI VERANDE HEIME: Melis er døv, og så vand med omgjevnadene sine på Neshamn at Rebekka ikkje hadde hjarte til å flytta på ho då ho skulle reisa frå Tysnes. Melis er fem år, og lever glade dagar i og nær skogen på Neshamn. (Foto: Privat)
BLEI VERANDE HEIME: Melis er døv, og så vand med omgjevnadene sine på Neshamn at Rebekka ikkje hadde hjarte til å flytta på ho då ho skulle reisa frå Tysnes. Melis er fem år, og lever glade dagar i og nær skogen på Neshamn. (Foto: Privat)

Siste saker Gå til framsida

Lesarinnlegg angåande dette koronaviruset

Synest det blir i mestelaget med «skremselspropaganda» no for tida. Eg er så gamal at eg hugsar kor klok den gamle kyrkjebøna var: «Fri oss frå pest og hunger. Gje oss godt og tenleg vêr. Fri oss frå ein vond og brå død. Vêr hos dei som strir med døden. Men så fann dei på at me behøvde ikkje be om det, for penicillinet var kome, og den drepte alle bakteriar. Ja, straks etter dei forandra på...

Debatt: Tilsvar til rådmann Steinar Dalland

Torsdag 19. mars publiserte bladet Tysnes et intervju med undertegnede i forbindelse med en journalistisk oppfølgning av samme bladets reportasje torsdag 12. mars hvor man kunne lese at: «Frustrerte politikarar sa samrøystes ja til nytt bustadshus...