GLAD I MENNESKE: Ida Kristine Kleppe (23) har vore innom tre ulike yrkesretningar. No er ho i praksis på omsorgssenteret, noko bebuar Borghild Hordvik Mevatne får nyta godt av.
GLAD I MENNESKE: Ida Kristine Kleppe (23) har vore innom tre ulike yrkesretningar. No er ho i praksis på omsorgssenteret, noko bebuar Borghild Hordvik Mevatne får nyta godt av.

– Ein må følgja magekjensla

Ida Kristine Kleppe (23) har vore innom tre heilt ulike yrkesretningar, og rår andre til å ikkje stressa over kva ein skal satsa på.
Publisert 14.02.2020 kl. 06.00.

– Eg synest ein skal gå «all in», og satsa på det ein interesserer seg for. Det har eg gjort, seier ho.

Dei to første åra på vidaregåande gjekk 23-åringen teknikk og industriell produksjon, og deretter brønnteknikk, med mål om å komma seg offshore som boredekksarbeidar.

Deretter følgde to år på plattform, før helikopterulukka på Turøy våren 2016. Ulukka gjekk hardt inn på ho, og sette ein brå stopp for vidare offshore-arbeid.

– Eg arbeidde i seks månader til, men reiste aldri offshore igjen etter den turen, fortel ho.


Følg magekjensla

Ho slutta dermed i jobben eitt år før ho var ferdig med utdanninga som boredekksarbeidar.

– Eg kunne gjerne gått det siste året for å ha gjort det, men eg visste med meg sjølv at eg ikkje kom til å klara å reisa offshore igjen, fortel ho.

– Ein bør følgja magekjensla, og ikkje vera redd for å hoppa av. Det er viktig å prøva det ein vil. Men går ikkje det, er det alltid mykje anna å ta utdanning i, presiserer ho.


Har vakse veldig

Det gjekk ikkje lange tida før ho byrja på VG3 påbygg hausten 2016 for å komma seg vidare inn i eit anna yrke. Denne gongen var det oppdrettsnæringa ho ville snusa på, og Ida Kristine fekk seg jobb i Lerøy i juli 2017.

– Eg arbeidde i Lerøy for å ha noko å gjere på, fram til eg fann ut kva eg ville søkja meg inn på, fortel ho.

I 2018 søkte ho seg inn på endå ein ny yrkesveg; sjukepleiestudiet.

– Kvifor sjukepleie?

– Fordi eg har syntest det har vore kjekt å jobba innan helse, dei åra eg har jobba med psykisk utviklingshemma, svarar ho.

– Så eg har vore litt innom alt, ler ho.

– Og det har eg vakse veldig på. Eg er glad for at eg har fått oppleva å jobba offshore, og med fisk. Og det er ikkje dermed sagt at eg utelukkar det seinare i livet. Men no føler eg at dette passar meg, smiler ho.


Ein smakebit av alt

Då ho fekk plass på sjukepleiestudiet var Ida Kristine blitt gravid, og ho søkte difor om eitt års permisjon, så ho kunne vera heime med dottera ei tid før ho blei student.

Hausten 2019 starta ho på bachelor i sjukepleie, og frå 7. januar til 3. mars er ho i praksis på omsorgssenteret i Uggdal.

– Det har rett og slett med at eg ikkje har jobba i den typen sektor før, smiler ho.

Neste praksisperiode er i byrjinga av 2021, og då får ho prøvd seg i heimesjukepleien.

– Eg veit at eg òg skal innom psykiatri, medisin og kirurgi lengre ute i studiet. Ein får ein smakebit av alt ved sjukepleiaryrket, seier ho engasjert.

Som student er ho særs interessert i helse og ernæring.

– Ernæring har ekstremt mykje å seia for dei eldre, både når det kjem til heling av sår, kapasiteten til å hugsa ting, og ikkje minst vekt.


– Heilt spesielt

23-åringen bur på gard på Reksteren, og pendlar kvar dag til omsorgssenteret. Éi fast helg i månaden jobbar ho framleis med psykisk utviklingshemma.

– Det går veldig greitt. Eg har ei på eitt år som nett er byrja i barnehagen, så eg tek til å få rutinar på ting, smiler ho.

– Korleis ser ein vanleg dag ut på omsorgssenteret? – Ein vanleg dag går mykje i stell for dei som treng det, og aktivisering for dei som treng det. Så det er eigentleg veldig varierte dagar.

– Kva er den største utfordringa du møter her?

– Det er den klokka. Å skulla rekkja over alt. Men på den avdelinga eg er, synest eg dei er flinke til å prioritera, og me er veldig effektive.

– Det mest positive då?

– Omsorga ovanfor dei eldre og dei som treng det. Ein får mykje god respons, og enkelte opnar seg, eller det kjem eit smil eller latter, fortel ho.

– Det er veldig gjevande å få det tilbake. Det er heilt spesielt, og då blir eg litt rørt. Eg trivst veldig her, avsluttar ho.


Siste saker Gå til framsida

Lesarbrev: Det er no me lyt stå saman!

Folket på øyane har alltid stått saman når det bles opp til storm. Skulder ved skulder har me stått han av, og det skal me gjera også denne gongen. Kriser får fram det beste i bygdefolk. Ein seier ikkje lenger eg, no er det oss.Det er viktigare enn nokon gong at folk hjelper kvarandre, og at me alle bidreg med det me kan. Om alle gjer litt, så blir det så mykje lettare for alle saman.