Første musikkminnet.

Eg gjesta Tysnesfest for første gong i år, og koste meg veldig. Kjekt å treffe på både familie ein ikkje ser så ofte og gamle venner. Så i kjølvann av den store festen, tenkte eg at eg må skrive litt om musikk. Eller musikkminne. Egentlig hadde eg ikkje tenkt å dele det me allemann alle, for noken minner er gode å ha litt for seg sjøl. Sjøl om det ikkje er 'store greiene', så er det ganske 'gulligt' for meg.

Egentlig er det vel Cliff Richard som traff ørene mine først, ho mor hadde det som vaskemusikk og me lærte oss faktisk tekstane, eller det me tenkte var tekstane..på et slags engelskspråk, som sikkert ingen andre skjønte noke av enn oss sjøl ;)

Uansett, eg hadde ei nabojente som eg synest var skikkelig kul, ho var ungdom og fin mens eg var jente med utrulig tynne kne.. Eg var av og til på besøk hos ho og fekk høre på musikk i lag med ho. Det var då Born in the usa, med Bruce Springsteen var ny, fersk og kjempetøff.

Så kjem sjølve musikkminnet: Me var på besøk hos tanta mi i Arna. Eg husker eg satt på venstre side av bilen og dingla med beina og såg på dei tynne knea mine. Bilen var ein boble :) ei blå boble. Du store som eg digga den bilen. På passasjersida framme sat mamma med ein rykande fersk permanent og tanta mi kjørte. Og trur du ikkje tanta mi hadde ein kassettspelar i bilen og at ho spelte Born in the usa. Eg huska eg hoppa av glede for då var tanta mi og eg på 'samme lag', for me hadde hørt om denne sangen og me digga den rått. Me var absolutt kulast, og eg dreit i at knea mine var tynne.

Eg liker at det beste musikkminnet mitt 'skjedde' i ei blå boble..hærlighet, det blir ikkje bedre enn det. 

Tysnesdrøsen er ein plass for alle, så eg sparker ballen vidare til den som vil. Visst det er fleire som har et minne eller to om musikk, så del det her med oss :)